On Love and Relationship

Wag nyo kong awayin sa maasim na isinusulat ko.  Eto ang epekto ng more than 17 months of Zero Dating.  I just wanna share my whole concept of love and relationship summarized eloquently by a poem:

After a While
by Veronica Shoffstall

After a while you learn
The subtle difference between
Holding a hand and chaining a soul

Dito ako madalas na nadadale, hahaha.  Marami kasing nagpapanggap na nagmamahal, but they mistaking to Love and to Own.  Maraming humihintong magmahal, dahil hindi sila minamahal.
I remember one time, i said, "I love you."
the other person said, "I'm sorry, I can't"
at sabi ko, "That is irrelevant.  ang sabi ko mahal kita, sinong may sabing dapat mahalin mo ako?"
and when that person smiled, our relationship continues till now, 7 years and counting.  But sure way it's different from everyone thinks. n_n

And you learn that love doesn't mean leaning
And company doesn't always mean security.
And you begin to learn
That kisses aren't contracts
And presents aren't promises

Isa lang ang lesson dito.  Wag mag-assume!  Maraming taong napa-praning pero friendship, companionship or libog lang pala ang gusto sa kanila ng iba.  Iba't-iba ang level ng pag-aasume.  Eto ay ang sumusunod.
Level 1 - Eto ang pinaka mababang level.  Ni-view lang ng crush mo ang profile mo, in-assume na na na me gusto rin xa sau.
Level 2 - Nginitian ka, at meron kayong small talks.  Feeling mo, misis ka na nya.
Level 3 - You did hang-out sa coffee shop or bars.  Tapos mang-aaway ka pag may nakita kang pinapa-cute-an nya.
Level 4 - Me "nangyari" na sa inyo isang beses after 3 bottles of beer.  Nag-eempake ka na kinabukasan to move in his apartment.
Level 5 - Highest level.  Eto ang the best.  Halos manhid ka na.  You are more than friends na, pero you still believe your less than lovers. 

Kaya para sa kin, it's better na maging manhid, kesa mag-assume (formula is assumption = expectation + disappointment + pahiya ka noh?).

And you begin to accept your defeats
With your head up and your eyes ahead
With the grace of an adult
Not the grief of a child

Eto naman ang anti-asim at anti-ampalaya lecture.  Sa tuwing maha-heartbroken ka, isang buntong hininga lang yan.  Na parang natalo sa jack-en-poi.  Sabi ni Paolo Coelho, you just need seven days to grieve, after nun, nag-iinarte ka na lang.  (Ang record ko is 3 days, hahaha).

And you learn
To build all your roads on today
Because tomorrow's ground is
Too uncertain for plans
And futures have a way
Of falling down in mid flight

Eto ang lesson ng living in the present.  Wag bayaang ma-trap sa past, wag bayaang ma-stuck sa future.  Today is a gift, that's why they call it present.

After a while you learn
That even sunshine burns if you get too much

Eto ang ipinayo ko sa girlfriend ng barkada ko na masyadong possesive.  Nagtaka sya kung bakit sya pinagpalit ng friend ko, despite ginawa nya ang lahat.  I told her, "yon ang problema mo, ginawa mo ang lahat.  $$$$, girlfriend ka lang.  hindi ka yaya, bodyguard, nanay, drinking buddy, labandera, kusinera or what-else ng barkada ko.  girlfriend ka, you should just be like one."

So you plant your own garden
And decorate your own soul
Instead of waiting
For someone to bring you flowers

Eto ang loving-yourself part, and my favorite.  Kanina i received a message from a guy whom i'm considering to date.  He noticed na parang dumadalang daw ang messages ko.  Nagpapaalam na raw ba ako?  O sumusuko?  Natatawa lang ako.  Hahaha.  Yes, i'm waiting for him na maka-move on sya from his previous relationship, but it doesn't mean na sa kanya na iikot ang mundo ko. 

And you learn
That you really can endure (Yes!)
That you are really strong (Sobra!)
And you really do have worth (Precious!)
And you learn and you learn (addict sa learning)
With every good bye you learn.

yan, goodbye daw.  sana you have learned something.

till next time.  n_n

Mga Formulae Sa Buhay

Sabi ni lolo Albert Einstein,

"Equations are more important to me, because politics is for the present, but an equation is something for eternity."

So since hindi ko pa afford ang human cloning, at I’m too young for self-induced cryogenic process, I’ll start making formulae para maging immortal.  So far, ito pa lang ang nagawa ko.

Attractiveness = (Amount of Available Light) / Level of Intoxication - Number of Hotties
This formula became evident nung madalas pa akong gumigimik.  Pag nasa bar ka na may kadiliman, at mejo marami ka ng nainom, at kaunti lang ang cute sa paligid mo, then suddenly, the person besides you starting to look pretty.   Part na to ng strategy ng isang friend ko na hindi naman kagandahan, kaya kung dumating sya sa party eh lango at losyang na ang karamihan.  Sure thing, lagi xang nate-take home.  God have mercy sa taker when they wake up late morning.  (Pahabol, ang mga pa-late-late, panget!).



Soul mate = Proximity + Compatibility + Attractiveness2
Hindi ka ba  nagtataka kung bakit ang sinasabing soulmate ng kaibigan mo happen to live a few blocks away?  Sa dinami dami ng milyong tao, bakit hindi tibetan monk ang soulmate mo, o kaya kahit ang isang sikat na artista.  Naobserbahan ko na ang sinasabing soulmate ng mga kakilala ko eh yung mejo malapit lang sa kanila, (riding distance), kaperas nila sa ibang bagay, at type na type nila.  This formula would proved wrong pag nakameet na ako ng taong magsasabi sa akin ng "Miko, eto picture ng soulmate ko, yuck noh?"



Secret = (Information x Number of Those who know) x Number of Those who Don't Know
Sabi nila, ang secret daw ay thing you tell to one person at a time.  So halimbawa, sikreto nyo ng bestfriend mo na may relasyon kayo.  Then, sasabihin mo tong "secret" na to sa isang trusted na kaibigan mo, na sikreto nyo to at tatlo lang kayong nakakaalam.  Then sasabihin mo pa to sa isa mo pang pinagkakatiwalaang kaibigan, at the same time yung bestfriend mo sa pinagkakatiwalaan nyang kaibigan, and at the same time yung pinagkakatiwalaang kaibigan ng trusted friend mo.  Ganyan ang secret, na ang kaibahan lang sa "announement" ay kung ilang bagsakan.



Tsismis = Reality / Degree ng Word Transfer.
Kung witness ka, masasabi mo na totoo ang isang pangyayari.  Pag naikwento mo sa iba ang nakita mo o naexperience mo, masasabi nating ito ay balita (1st Degree).  Ang formula sa itaas ay nagpapayahag na ang reality or truth is inversely proportional sa degree ng word transfer.  Si Nena ay na naempacho, at nalaman ng nanay na ikinuwento sa katulolng na masakit ang tiyan, na ikinuwento ng katulong sa kapitbahay na masakit ang tyan at nasusuka.  After one week, alam na nang lahat na buntis si Nena, at malamang si Nonoy na nagdedeliver ng dyaryo ang ama.  Kaya for me, its either Experience ko, or News from people who witness or experience it themselves, at kasunod ay Tsismis na.



Hindi ko pa sana ipo-post to, dahil nagde-devise pa ko ng ibang formula, kaya lang wala na akong mapost na blog for the week, kaya eto na.

Share kau ng formulae nyo!

Y Blog?

Ano bang meron sa Blogging? 

 

Bakit sa kalamigan ng madaling araw tulad ngayon ay inilalatag ko sa word processor ang isang piraso ng aking utak para ibahagi sa sinumang sinawimpalad na babasa ng sinulat ko?

 

Maraming rason, maliban sa pagbebenta ng mamahaling bags, gamot na pampaputi, mga cute na alagaing hayop o panandaliang aliw.  At mayroon pang mas makabuluhang blog kesa pagsagot ng sari-saring personal survey.

 

To Feel

Sumusulat ng blog para magpa-impress sa mga mambabasa na kaya kong magtipon ng basura at sa kada 100 na reader, may tsansa na may 1 magkokomento ng paghanga.  Sa papuri na yon, parang bata akong maadik sa kendi at muling magsusulat ng panibago. 

 

Write -> receive comment -> feel good -> write again.

 

Paminsan minsan, tuwing magkukulay bughaw ang buwan at mag-aalign ang mga planeta, may isang taong gugustuhing makilala sa personal ang writer ng isang blog, at sa mas rare na pagkakataon, isang super sexy at uber hot na chick/rooster ang makakadate ko. 

 

Dito ako magsisimulang magkakaroon ng sariling buhay at madalang ng makakapagblog.  Saka lilipas ang matamis (o mapait) na karanasan, magpapahinga sa totoong mundo, magbabakasyon sa cyberspace upang isaad ang karanasan para sa iba.

 

And that’s another purpose of blogging –

 

To Share.

Sa iba ay quotes, sa iba ay jokes, sa iba ay larawan ng kinababaliwan nilang pornstar.  May nagbabahagi ng sariling karanasan, mayroong nagkukwento ng karanasan ng iba.  Meron din namang mag-aari ng gawa ng iba.  Orihinal man o imitasyon, maganda man o negatibo ang layunin, ang resulta pa rin ay ang makapagbahagi. 

 

Anong paki ko kung hindi ikaw ang sumulat ng joke, o kaya nagcompose ng essay.  So what din kung ni-repost mo ang blog ko at sinabi mong gawa mo (papakulam na lang kita, hehehe).  Basta alam ko, nag enjoy akong basahin ang blog, na nakaibsan ng konti ang paghihirap sa mundo.  O kaya nakapagturo ng isang bagay na makakatulong sa hinaharap.

 

“Our lives are connected

by a thousand invisible threads,

and along these sympathetic fibers,

our actions run as causes

and return to us as results."

------------- Herman Melville

 

To Grow

Sa mga pagpapalakas ng loob at papuri (kritisismo), sa pagtanggap at pagbahagi ng karanasan, umuunlad ako bilang manunulat… bilang Miko. 

 

Maraming parte sa akin ang nalilinang (kahit puro porno ang ina-upload ng iba jan, hehehe), at ang buhay ko ay nagiging makulay (hindi lang dahil sa sabaw ng gulay.  Hala, kakorni.  Hahaha). 

 

 

Bilang pagtatapos, ang blog na to ay pasasalamat.  Sa mga nagpadala ng mensahe na nami-miss nila ang writings ko (dahil paborito nilang okrayin) at kahit sa mga lurkers na pasilip-silip lang (hoy, magkoment naman kayo, hehehe, even a stumbling speech may strengthen a weak tongue, mga banat.  Hahaha). 

 

Kayo, bakit kayo nagblo-blog?

On Pleasure.

"God's your prankster, my boy.  Think of it. He gives man instincts. He gives you this extraordinary gift and then, I swear to you -- for his own amusement -- his own private, cosmic gag reel -- he sets the rules in opposition. It's the goof of all time. Look but don't touch. Touch but don't taste.  Taste but don't swallow. And while you're jumping from one foot to the other he's laughing his sick fucking ass off! He's a tight-ass. He's a sadist. He's an absentee landlord!
Worship that? Never."
-------------Milton, Devil's Advocate